Αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα και την αναγκαιότητα των επενδύσεων στον «Κάθετο Διάδρομο» φυσικού αερίου εκφράζει νέα έρευνα του Green Tank. Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι οι υφιστάμενες υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), και συγκεκριμένα οι πλωτοί σταθμοί επαναεριοποίησης (FSRUs), επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της περιοχής για τις επόμενες δεκαετίες, καθιστώντας τις νέες κατασκευές περιττές.
Επάρκεια υποδομών έως το 2040
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, η δυναμικότητα των υφιστάμενων πλωτών σταθμών επαναεριοποίησης είναι επαρκής για την κάλυψη της ζήτησης έως το 2040. Το Green Tank υποστηρίζει ότι η αγορά φυσικού αερίου στην οποία απευθύνεται ο «Κάθετος Διάδρομος» παρουσιάζει τάσεις συρρίκνωσης, γεγονός που καθιστά το «στοίχημα» των νέων υποδομών ιδιαίτερα ακριβό και επισφαλές από οικονομική σκοπιά. Η ανάλυση θέτει υπό αμφισβήτηση τη στρατηγική επιλογή για περαιτέρω επέκταση των δικτύων μεταφοράς LNG, δεδομένων των προβλέψεων για τη σταδιακή μείωση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων στην Ευρώπη.
Το υψηλό κόστος μεταφοράς προς την Ουκρανία
Ένα από τα κεντρικά σημεία της έρευνας εστιάζει στη μεταφορά αερίου από την Ελλάδα προς την Ουκρανία μέσω του «Κάθετου Διαδρόμου». Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη διαδρομή παρουσιάζει σημαντικό οικονομικό μειονέκτημα σε σύγκριση με εναλλακτικές επιλογές. Συγκεκριμένα, το κόστος μεταφοράς μέσω του ελληνικού δικτύου και των σχετικών υποδομών υπολογίζεται ότι είναι έως και 76% υψηλότερο από άλλες διαθέσιμες οδούς εφοδιασμού.
Η διαφορά αυτή στο κόστος μεταφοράς δημιουργεί προβληματισμούς σχετικά με την ανταγωνιστικότητα του αερίου που θα διοχετεύεται μέσω της εν λόγω υποδομής. Η έρευνα υπογραμμίζει ότι η υψηλή τιμή καθιστά τη χρήση του «Κάθετου Διαδρόμου» λιγότερο ελκυστική για τους τελικούς καταναλωτές και τους εμπορικούς παίκτες της αγοράς ενέργειας, οι οποίοι αναζητούν οικονομικά αποδοτικότερες λύσεις για τον εφοδιασμό τους.
Συμπεράσματα για την ενεργειακή στρατηγική
Η ανάλυση του Green Tank καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο σχεδιασμός για νέες υποδομές LNG ενέχει κινδύνους δημιουργίας «εγκλωβισμένων περιουσιακών στοιχείων» (stranded assets). Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει φιλόδοξους στόχους για την απανθρακοποίηση της οικονομίας και την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι επενδύσεις σε υποδομές που εξαρτώνται από το ορυκτό αέριο για πολλές δεκαετίες ενδέχεται να μην αποδώσουν τα αναμενόμενα οφέλη.
Η έρευνα καλεί τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να επανεξετάσουν τη σκοπιμότητα των προγραμματισμένων έργων, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της αγοράς, το κόστος για τον τελικό καταναλωτή και τις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις για το κλίμα. Η προτεραιοποίηση επενδύσεων που ευθυγραμμίζονται με τη μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας παρουσιάζεται ως η ενδεδειγμένη οδός, αντί για την επέκταση υποδομών που, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, ενδέχεται να επιβαρύνουν αχρείαστα το ενεργειακό σύστημα.
